اسبان سفید و خانه های سرد و پوشالینغمه باد و وزوز درزهای تو خالیسکوت خشم آلود میان در و دیوارمنظره آورده زپنجره پشت دیوارمنم فصل سوز ، فصل سرما ، زمستانمبرف آوردم و آرزو به دیدن بستانمکنچ اتاقم محراب دعایی بر پاستذکر وجودم به صنع خدای بی همتاستلاله و سنبل و چکاوکان شاخه خشکیدهز روز ابری و باران آتش در هم تنیدهطریقتم سودای نهایت بودو وصالی داشتمهر صاحب در خود بود و مینایی داشتهمی ملامت ، همی افسوس را بیشرمز گذشتن و با نیست بود را خویشپرده افتاد و خرقه زاهدی بود نمایاننقاب حمایلی ست ،اما ذات همیشه بود عریانصبوح آمدو افکند شهنشه دلها رانرگس جادو فتاد ، عالم فردا راالتجا سجاده راز و نیاز خواهد ، دوستحکیم سحر خیز داند این گونه سازد دوستدستار حکم شهودست در همه حالآزین بخش محفل عیش ست زین قالباد سحر گهی از ازل بود تا که صلا دهدابر و باد ، جملگی طریقت به دنیا بقا دهدمحتسب ، رخ از دفتر اعمال برون آیدورنه جفاست خسرو به جای نبی ع در آیدهمه کس فرخندگی خواهد و خوشی جاودانزهی بر مردمان ، عبدی نه سجودی بی امان + نوشته شده در  یکشنبه بیست و چهارم مهر ۱۴۰۱ساعت 11:55&nbsp توسط سید حسین حسینی - حسام  | 

اشک چرا رهایم نمی کنیاز بند تنهایی جدایم نمی کنیقافله را دیدم هنگام ورودحسینا ، زینب س اینگونه سرودیا اخی رفتی و جا گذاشتی مراچاک چاک کردی سینه مراحسین ع تنهایم گذاشتی تا بگویمما رایت الا جمیلا بگویمپای پیاده بر تنت حاضر شومخدا خواست بر یزید فائق شومکوچه به کوچه ، شهر به شهری روم کائنات بینند که دلا به پندی رومچگونه عنان صبر را گرفتم با خودیتیمان هاشم را بردم با خودلعن خدا باد بر یزید و بار گاهشاف بر دنیایی یزید و لعن بر نامششیعه دارد عزا و خاطری مکدر ز یزیدبی بی دو عالم باشد زینب س ،مرگ بر یزیدچگونه بی حسین ع سر کنم ، امامی خواهمدر مجلس یزید چراغ راهی خواهمبه چهل منزل صدا زدم تا که بینند مراسر به نیزه بودی حسین ع تا که سوزنند مراز بازار شام صدقه ای آوردند مراوه چه نادان ، در ایزدی خوانند مراعمه ساداتم وبا یتیمان بنی هاشم همدمقول ولی ام بود ظهر عاشورا دم به دمگریه نمی گذارد خسروشاهان را بر کشمپا در زمین و عزای حسین ع آخر کشمای وای فغان دیده بر بندم بر سه سالهخار بیابان خجلگشت بر نام این سه سالهشور حسین ع انقلابی همیشگی سترنگین کمان هفت رنگ صبر و بندگی ستزینب س بنیانگذار صبر در قاموس زمانیگانه فرزند علی ع عین ساحل امانلعل یمانی می رقصد چو نور زینب س دیداسوه بندگی را به شاهراه حقیقت دیدارغوانی سازد دولت یار چو زینب س باشدآسمان و زمین به کنار،سمبل،نام زینب س باشد + 

ای که د ر دایره حضرت حق نشانی داریحس قدسیان را نقطه پرگاری داریبا صاحب لطف سرو خرامان نگارم بوداکسیر ، بندگی ست دلا ، نام دلبری داریبوسیدم سحرگاهان همای رحمت حق راجامه عبادت بود زاهد ، چرا مستوری داریشاهانه بسرود که نقابت برد مژگان رانور طهارت را دوست ، ره به خراباتی داریشهره کوی و برزن نخواست باشد سالکچو این باشد دوست ، الحق، ملامتی داریخرمن شکر شمه ای زانوار حضرتش باشدطریقت می طلبد، انسان ، که هشیاری دارینصیحتم بشنو ای یار دیرینه رفتارحسام برنده به عشق بود که جلالتی داری + نوشته شده در  سه شنبه بیستم دی ۱۴۰۱ساعت 10:28&nbsp توسط سید حسین حسینی - حسام  |